Wesley Snips

Wesley Trent Snipes (ur. 31 lipca 1962 w Orlando, na Florydzie, w USA) – amerykański aktor i producent filmowy.
Spis treści [ukryj]
1 Życiorys
1.1 Życie prywatne
2 Filmografia
2.1 aktor
2.2 producent
2.3 występy gościnnie
2.4 producent wykonawczy
3 Przypisy
4 Linki zewnętrzne
Życiorys [edytuj]

Syn wojskowego Amerykańskich Sił Powietrznych Rudolpha Snipesa i Marion, dorastał na ulicach nowojorskiego Południowego Bronxu. Ukończył artystyczną szkołę średnią High School for the Performing Arts w Nowym Jorku. Swoją edukację kontynuował w szkole średniej w Orlando na Florydzie. W latach 1978-82 uczęszczał na Uniwersytet Stanowy Nowego Jorku (SUNY) w Purchase w stanie Nowego Jorku na kierunek sztuki teatralnej, jednak dyplom uzyskał w 1985 roku. Występował w obiadowych teatrach i regionalnych produkcjach. W 1985 roku podjął pracę jako instalator telefoniczny koło Nowego Jorku. Zadebiutował na scenie Broadwayu w dwóch spektaklach – Chłopaki zimy (The Boys of Winter) jako L. B. w Biltmore Theatre (1-8 grudnia 1985) i Egzekucja sprawiedliwości (Execution of Justice) Emily Mann w potrójnej roli Richarda Pabicha, siostry Boom Boom i Sullivana w Virginia Theatre (13-22 marca 1986) oraz wystąpił w sztuce Wole Soyinki Śmierć i królewski koniuszy (Death and the King's Horesman). Przyłączył się także do podróżniczej trupy aktorskiej Struttin'Street Stuff, występując w pobliskich parkach i Szkołach.
Swoją karierę na dużym ekranie rozpoczął od udziału w komedii sportowej Dzikie koty (Wildcats, 1986) z Goldie Hawn jako zawodnik futbolu amerykańskiego Trumaine, dramacie sportowym Ulice złota (Streets of Gold, 1986) w roli utalentowanego boksera z Klausem Marią Brandauerem i Adrianem Pasdarem i serialu Policjanci z Miami (Miami Vice, 1986). W 1987 roku wystąpił w 17-minutowym teledysku Michaela Jacksona Bad w reżyserii Martina Scorsese jako przywódca gangu Mini Max. Jego kreacja sierżanta Bookmana w serialu HBO Opowieści wojenne z Wietnamu (Vietnam War Story, 1988) przyniosła mu nagrodę CableACE.
Po występie w komedii sportowej Pierwsza liga (Major League, 1989) u boku Toma Berengera, Charlie'ego Sheena i Rene Russo oraz sensacyjnym dramacie kryminalnym Abela Ferrary Król Nowego Jorku (King of New York, 1990) z Christopherem Walkenem, Davidem Caruso i Laurence'em Fishburne'em, został zaangażowany do dwóch filmów Spike'a Lee – Mo' Better Blues (1990) jako saksofonista jazzowy u boku Denzela Washingtona i Malaria (Jungle Fever, 1991).
Wystąpił potem w kasowych filmach: Biali nie potrafią skakać (White Men Can't Jump, 1992) z Woodym Harrelsonem jako uliczny koszykarz, Pasażer 57 (Passenger 57, 1992), Taniec na wodzie (Waterdance, 1992), Wschodzące słońce (Rising Sun, 1993) z Seanem Connerym, Człowiek demolka (Demolition Man, 1993) z Sylvestrem Stallone'em i Sandrą Bullock, Strefa zrzutu (Drop Zone, 1994), Ślicznotki (To Wong Foo, Thanks for Everything, Julie Newmar, 1995) jako jedna z trzech drag queen, Pociąg z forsą (Money Train, 1995) z Woodym Harrelsonem i Jennifer Lopez, Fan (The Fan, 1996) jako gwiazdor baseballu z Robertem De Niro i Ellen Barkin oraz Wydział pościgowy (U. S. Marshals, 1998) u boku Tommy'ego Lee Jonesa i Roberta Downeya Jr.
Jest dwukrotnym lareatem nagrody Image; za rolę króla handlu narkotykami w dramacie kryminalnym Mario Van Peeblesa New Jack City (1991) i postać George'a Du Vaula w tele dramacie HBO Amerykański sen (America's Dream, 1996). Za kreację reżysera z Los Angeles w dramacie Ta jedna noc (One Night Stand, 1997) został uhonorowany Pucharem Volpi na Festiwalu Filmowym w Wenecji.
Swoje umiejętności sztuk walki karate, kung-fu i capoeira zaprezentował na ekranie w roli dhampira Blade'a w filmie akcji Blade - Wieczny łowca (Blade, 1998), za którą odebrał nagrodę Blockbuster Entertainment, a także w sequelach – Blade - Wieczny łowca 2 (Blade 2, 2002) i Blade: Mroczna Trójca (Blade: Trinity, 2004).
Życie prywatne [edytuj]
Po nieudanym związku małżeńskim z April DuBois (1985-1990), z którą ma syna Jelaniego Asara (ur. 1988), w dniu 17 marca 2003 roku poślubił koreańską artystkę malarkę Nakyung "Nikki" Park. Mają troje dzieci; dwie córki – Iset (ur. 2001) i Juę (ur. 2003) oraz syna Alimayu Moa-T (ur. 26 marca 2007). Spotykał się z azjatycką modelką Donną Wong (1996-1998) i Halle Berry.
W 1993 roku został zatrzymany za nielegalne posiadanie broni, a rok potem uciekając przed policją z prędkością ponad 200 km na godzinę spowodował wypadek i był aresztowany za przekroczenie prędkości na autostradzie.W 2008 r. sąd w stanie Floryda skazał aktora na 3 lata więzienia za przestępstwa podatkowe. Udowodniono mu umyślne uchylanie się od płacenia podatków federalnych w latach 1999 - 2001.[1]

Filmografia [edytuj]

aktor [edytuj]
2008: Zasady walki II - Zdrada (Art of War II - Betrayal) jako Neil Shaw
2007: The ContractorZamachowiec jako James Dial
2007: Toussaint
2006: Detonator (The Detonator) jako John Doe
2006: Chasing the Dragon jako Bo Monroe
2006: Hard Luck jako Lucky
2006: Teoria Chaosu jako E. Lorenz
2006: Razor's Edge jako John Doe
2005: The Marksman jako Malarz
2005: 7 Sekund (7 Seconds) jako John Tuliver
2004: Antidotum (Unstoppable) jako Dean Cage
2004: Blade: Mroczna Trójca (Blade: Trinity) jako Blade
2002: Zig Zag (Zigzag) jako Fletcher
2002: W zasięgu strzału (Liberty Stands Still) jako Joe
2002: Champion (Undisputed) jako Monroe Hutchen
2002: Blade - Wieczny łowca 2 (Blade 2) jako Blade
2000: Stracone nadzieje (Disappearing Acts) jako Franklin Swift
2000: Zasady walki (Art of War (I)) jako Neil Shaw
1999: Kumpel do bicia (Play It to The Bone) jako Fan przy ringu
1998: Wydział pościgowy (U.S. Marshals) jako Mark Sheridan
1998: Sport przyszłości (Futuresport) jako Obike Fixx
1998: Wracając do korzeni (Down in the Delta) jako Will Sinclair
1998: Blade - Wieczny łowca (Blade) jako Blade
1997: Ta jedna noc (One Night Stand) jako Max Carlyle
1997: Morderstwo w Białym Domu (Murder at 1600) jako Detektyw Harlan Regis
1996: Amerykański sen (America's Dream) jako George Du Vaul
1996: Fan (The Fan) jako Bobby Rayburn
1995: Ślicznotki (To Wong Foo, Thanks for Everything, Julie Newmar) jako Noxeema Jackson
1995: Czekając na miłość (Waiting to Exhale) jako James Wheeler
1995: Pociąg z forsą (Money Train) jako John
1994: Sugar Hill jako Roemello Skuggs
1994: Strefa zrzutu (Drop Zone) jako Pete Nessip
1993: Wschodzące słońce (Rising Sun) jako Web Smith
1993: Człowiek demolka (Demolition Man) jako Simon Phoenix
1993: Punkt Zapalny (Boiling Point) jako Jimmy Mercer
1992: The Waterdance jako Raymond Hill
1992: Biali nie potrafią skakać (White Men Can't Jump) jako Sidney Deane
1992: Pasażer 57 (Passenger 57) jako John Cutter
1991: New Jack City jako Nino Brown
1991: Malaria (Jungle Fever) jako Flipper Purify
1990: Czarny blues (Mo' Better Blues) jako Shadow Henderson
1990: H.E.L.P. jako Oficer Lou Barton
1990: Król Nowego Jorku (King of New York) jako Thomas Flanigan
1989: Pierwsza liga (Major League) jako Willie Mays Hayes
1987: Bad jako Mini Max
1987: Stan krytyczny (film) (Critical Condition) jako Kierowca ambulansu
1986: Dzikie koty (Wildcats) jako Trumaine
1986: Ulice złota (Streets of Gold) jako Roland Jenkins

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License